przepadać


przepadać
przepadać I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, przepadaćam, przepadaća, przepadaćają {{/stl_8}}– przepaść {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVc, przepadaćpadnę, przepadaćpadnie, przepadaćpadnij, przepadaćpadł, przepadaćpadła, przepadaćpadli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'stawać się niemożliwym do odnalezienia; gubić się, ginąć, zawieruszać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przepaść bez wieści. W czasie wojny przepadły wszystkie oszczędności. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'stawać się niewidocznym, chować się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Słońce przepada za horyzontem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}zwykle dk {{/stl_8}}{{stl_7}}'nie osiągnąć celu działania, zamierzeń, planów; przegrać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przepaść na egzaminach wstępnych. Przepaść w konkursie o stanowisko. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w przedsięwzięciach, interesach: nie dochodzić do skutku': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ustawa przepadła w sejmie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}przepadać II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_8}}(za kimś, za czymś) {{/stl_8}}{{stl_7}}'bardzo lubić coś lub kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przepadać za jakąś osobą. Przepadać za bananami. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}lotn. {{/stl_8}}{{stl_7}}'o samolocie albo szybowcu: przechylać się do przodu i stromo opadać w dół tuż przed lądowaniem wskutek utraty prędkości': {{/stl_7}}{{stl_10}}Samolot przepada na dziób. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • przepadać — I, przepadaćam, przepadaćasz, przepadaćają, przepadaćaj, przepadaćał 1. forma ndk czas. II przepaść (p.) 2. ndk «bardzo kogoś, coś lubić» Przepadać za muzyką, za rozrywkami, za słodyczami. Przepadała za małymi dziećmi. Nie przepadał za grą w… …   Słownik języka polskiego

  • przepadać — Przepaść jak kamień w wodę, w wodzie zob. kamień 12 …   Słownik frazeologiczny

  • przepadać – przepaść [i syn.] jak kamień w wodę — {{/stl 13}}{{stl 7}} o kimś lub o czymś: przepadać, znikać bez śladu; być w niewiadomym miejscu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chłopiec zniknął jak kamień w wodę. Przepadasz jak kamień w wodę, gdy jesteś akurat potrzebny. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przepadać za czymś/kimś — Bardzo coś lub kogoś lubić Eng. To like something or someone very much; to admire enormously …   Słownik Polskiego slangu

  • ginąć — ndk Vb, ginąćnę, ginąćniesz, giń, ginąćnął, ginąćnęła, ginąćnęli 1. «tracić życie, umierać, szczególnie śmiercią gwałtowną (zwłaszcza w odniesieniu do ludzi); przestawać istnieć» Ginąć w walce, na wojnie, od kuli. Ginąć w tragicznych wypadkach.… …   Słownik języka polskiego

  • przepaść — I ż V, DCMs. przepaśćści; lm M. przepaśćści (przepaśćście), D. przepaśćści «miejsce między stromymi ścianami górskimi, głęboka rozpadlina, urwisko» Szosa biegła nad przepaścią. Samochód spadł w przepaść. ◊ Stać nad przepaścią, na skraju przepaści …   Słownik języka polskiego

  • pasja — 1. Lubić coś pasjami «lubić coś namiętnie, przepadać za czymś»: Pasjami lubiłem zatrzymać się czasem na nadmorskim bulwarze, patrzeć w horyzont (...). J. Broszkiewicz, Wielka. 2. pot. Szewska pasja «gwałtowny gniew, złość, wściekłość»:… …   Słownik frazeologiczny

  • gubić — ndk VIa, gubićbię, gubićbisz, gub, gubićbił, gubićbiony 1. «dopuszczać, żeby coś zginęło, tracić coś przez nieuwagę; upuszczać coś bezwiednie» Gubić pieniądze, rękawiczki. ∆ Gubić krok, takt, rytm «maszerując, idąc, tańcząc mylić krok; grać,… …   Słownik języka polskiego

  • pasja — ż I, DCMs. pasjasji; lm D. pasjasji (pasjasyj) 1. «silne, namiętne przejęcie się czymś, zamiłowanie do czegoś; przedmiot czyjejś namiętności» Szlachetna, twórcza pasja. Pasja badawcza, naukowa, bibliofilska, zbieracka, malarska, myśliwska,… …   Słownik języka polskiego

  • słodycz — ż VI, DCMs. y; lm M. e, D. y 1. blm «słodki smak» Słodycz cukru, miodu. Poczuć słodycz w ustach. przen. a) blm «dobroć, łagodność; delikatność, czułość» Słodycz charakteru. Obejście, spojrzenie pełne słodyczy. Patrzeć na kogoś, postępować z kimś… …   Słownik języka polskiego